Evlerin dekorasyon anlayışı son yirmi yılda köklü biçimde değişti; ağır ve kalabalık düzenlerin yerini sade kurgular aldı. Dekoratif duvar yastıkları konusunda bugün geldiğimiz nokta, bu dönüşümün doğal bir sonucu. Değişimin nedenlerine ve bugüne yansımalarına birlikte bakalım.
Sonuç olarak, her malzemenin kendi ritmi vardir: ahsap yaglanmak, tekstil havalandirilmak, metal ise nemden korunmak ister. Bakim araliklarini malzemeye gore ayirdiginizda urun omru belirgin sekilde uzar.
Özetle, katalog ve magaza dilinde gecen teknik kelimeler ilk bakista karisik gelebilir. Kitaplık gibi kavramlarin ne anlama geldigini bilmek, satis danismaniyla konusurken dogru soruyu sormanizi saglar.
Ayrıca, mekanin en genis iki yuzeyi zemin ve duvarlardir; bu ikisi uyusmadiginda eklenen hicbir parca sonucu kurtaramaz. Once zeminin renk sicakligini belirleyip duvar tonunu ona gore secmek daha guvenli bir yoldur.
Koyu zemin acik duvarla, desenli duvar sade zeminle daha rahat calisir. Ayni anda iki yuzeyde birden hareket istemek odayi kucuk ve yorucu gosterir.
Bu noktada, ısik sicakligi da en az konum kadar onemlidir; oturma ve dinlenme alanlarinda 2700-3000 kelvin araligi rahatlatici bir atmosfer kurar. Dekoratif duvar yastıkları ile ilgili kurguda ampullerin renk sicakligini birbiriyle uyumlu tutmak, mekanin butunlugunu korur.
İlk bakışta, tedarik zinciri de bolgeye gore degisir; bazi sehirlerde mermer ve tas islemeciligi guclu, bazilarinda dokuma ve hasir uretimi one cikar. Bu yerel guclu yani kullanmak hem maliyeti dusurur hem de mekana yoresel bir karakter kazandirir.
Iklim, mimari doku ve yerel malzeme gelenegi, ayni cozumun her sehirde ayni sonucu vermemesine yol acar. Nemli sahil sehirlerinde masif ahsap oynayabilirken, kurak ic bolgelerde derz ve ek yerleri catlayabilir. Türkiye geneli icin secim yaparken once yerel usta pratigine kulak vermek zaman kazandirir.
Mobilya düzenini değiştirmek yerine tekstil ve aksesuar üzerinden hareket etmek en pratik yöntemdir. Kışın kadife, yün ve koyu tonlar; yazın keten, pamuk ve açık renkler mekânın algısını hızla dönüştürür. Yastık kılıfları, ince örtüler ve birkaç vazo değişimiyle bütçe zorlamadan yeni bir hava elde edilir.}
Eski parçalar mekâna karakter katar ama alırken taşıyıcı iskeletin sağlamlığı, ahşapta nem ve kurt izi, metalde derin pas kontrol edilmelidir. Döşemesi yenilenebilir bir koltuk ya da yüzeyi zımparalanıp cilalanabilir bir dolap genellikle iyi bir yatırımdır. Bir odada bir veya iki vintage odak parça kullanmak, bütünün antikacı vitrinine dönüşmesini önler.}
Kural olarak, mümkün, ancak stilleri birbirine bağlayan ortak bir unsur belirlemek şart; bu genellikle sınırlı bir renk paleti, tekrar eden bir malzeme veya benzer bir çizgi kalınlığıdır. Örneğin rustik bir ahşap masayı modern sandalyelerle birleştirirken ikisinde de aynı ton ağırlığını korumak dengeyi sağlar. Bir stili baskın, diğerini destekleyici konumda tutmak da karmaşadan kaçınmanın en kolay yoludur.}
Kısaca, dar alanlarda ayaklı ve zeminden yükseltilmiş mobilyalar tercih etmek, gözün altta boşluk görmesini sağladığı için mekânı ferahlatır. Depolama alanlarını duvarın yukarısına taşımak, açık raf yerine kapaklı dolap kullanmak ve tek bir büyük ayna ile ışığı çoğaltmak da işe yarayan yöntemlerdir. Çok sayıda küçük obje yerine az sayıda büyük parça kullanmak dağınık görüntüyü önler.
Depolama çözümlerini baştan planlayan evler, yıllar geçtikçe dağınıklığa çok daha az teslim oluyor.